Op stap met iemand met een veel hoger IQ

Ik was nooit goed in studeren. Vooral wanneer het ging om cijfers. Op de basisschool was ik al niet goed in rekenen, hoofdrekenen en redactie. Op de middelbare school waren Wiskunde, Natuurkunde en Scheikunde een heel grote probleem voor mij. Ik hield van schrijven en lezen. Daar ben ik altijd goed in geweest. Men vond altijd dat ik niets ga kunnen worden in de maatschappij, omdat mijn passie volgens hen niet dat is waar de maatschappij naar op zoek is. Ik zei dan altijd dat als een ieder advocaat of dokter wordt, de hele wereld alleen maar zal bestaan uit ziekenhuizen en gerechtshoffen, want een ieder moet een baan krijgen. Ik ben de journalistiek ingegaan. Schrijven is mijn passie en daar ga ik voor. Middels de journalistiek heb ik iemand leren kennen. Hij was een trouwe lezer van de kranten maatschappij waar ik voor schrijf.

 

hoe-wij-elkaar-hebben-ontmoet

Hoe wij elkaar hebben ontmoet

Ik zat een keer gezellig tee ten met mijn vriendinnen in een restaurant, toen ik een oud vriendin van mij ontmoette. Uit blijdschap schreeuwde zij mijn naam luid. De trouwe lezer die ik toen nog niet kende was ook in die zelfde restaurant. Nadat mijn oud vriendin en ik onze gesprek hadden gehad kwam hij naar mij toe en maakte kennis met mij. Hij vertelde toen dat hij een trouwe lezer is van de krant waar ik voor werk en dat hij het leuk vindt om mijn werk te lezen. Hij vroeg mij als ik eens uit eten wilde gaan met hem. Hij was een goed uitziende man, zag er aardig uit dus ik stemde in.

 

Hem echt leren kennen

Hem echt leren kennen

Tijdens onze date heb ik hem dus echt leren kennen. Zijn naam is Samuel en hij studeert richting de Astronomie. Hij legde mij uit wat het precies is en ik kon nauwelijks iets begrijpen. Hij gebruikte allerlei termen bij het uitleggen en was zo in de ban van over zichzelf te praten dat hij niet eens door had dat ik niets begreep. Op den duur vroeg hij mij iets over mijzelf te vertellen. Ik begon dus te vertellen dat ik nooit echt goed was in studeren en wat ik nu doe, over mijn passie etc. Ik kon normaal praten, maar zijn reacties en de vragen tussendoor kwamen allemaal met allerlei moeilijke termen. Ik hou dan wel van lezen en schrijven, maar de termen die hij gebruikte waren ver boven mijn leer capaciteit. Ik kon het niet meer volhouden, omdat hij mij leek voelen alsof ik dommer ben dan ik dacht. Hij hield er ook van om steeds weer mijn spraak te verbeteren of een woord erbij toe te voegen wat de zin nog complexer maakt. Het werd mij gewoon te veel. Ik zei hem dat ik dit niet meer kan doen en dat hij maar iemand moet zoeken die op de zelfde leer niveau is als hij zelf. Ik was zeker wel kwaad. Ik ben opgestaan en weggelopen en heb hem daarna nooit meer gezien.